អង្ករ ដំណាងឱ្យស្បៀង ធ្វើដំណើរទៅឆ្ងាយ
ទៀន សម្រាប់បំភ្លី
ទៅឆ្ងាយ
ដូង ដំណាង
ទឹកភ្លោះម្ដាយ អ្នកមានគុណ
ចង្កៀងឆេះ ដំណាងឱ្យ ដួងព្រលឹង
ចេក ដំណាងឱ្យ ឆ្អឹងជំនី
ស្រូវ នៅខាងក្រោម ដំណាងឱ្យគ្រាប់ពូជ យកទៅសាបព្រោះ បន្តពូជ
នេះជាគ្រឿង ប្រដាប់ប្រដារ ជូនចំពោះ សព ដែលចែកឋានទៅជាស្បៀងទៅកាន់សុគតិភព។ នេះចាស់បុរាណ ឱ្យឈ្មោះ ស្រូវពន្លៃ ។ ស្រូវពន្លៃ មួយបែបទៀត គេរៀបដាក់សម្រាប់ជូនឆ្មបក្នុងវេលាបង្កក់កូនខ្ចី ដែលហៅថា បង្កក់ឆ្មប ម៉្យាងទៀត ស្រូវពន្លៃ គេរៀបដាក់សម្រាប់ជាអាថ៌ប្រស្នា ក្នុងពិធីបុណ្យសព ហើយពេលគេដង្ហែសពទៅបូជា គេតែងតែទូលកញ្ជើពន្លៃនេះទៅកន្លែងបូជាសព (តាមទម្លាប់ភូមិស្រុកនីមួយ ៗ ផ្សេងគ្នា) ទុកសម្រាប់មនុស្សអ្នកនៅរស់ អ្នកដែលបានឃើញ ឱ្យចេះពិចារណាក្នុងត្រៃលក្ខណ៍គឺ អនិច្ចំ មិនទៀតទាត់ ទុក្ខំ ជាទុក្ខ អនត្តា មិនមែនរបស់ខ្លួន
